تأثیر دوازده‌هفته تمرین استقامتی بر سطح آنزیم‌های کبدی زنان چاق ایرانی

نویسندگان

چکیده
تجمع چربی در کبد به میزان بیش از 5درصد وزن آن را کبد چرب می­گویند. هدف مطالعۀ حاضر ارزیابی تأثیر دوازده‌­هفته تمرین استقامتی بر آنزیم­‌های کبدی زنان چاق است. در این تحقیق، 26 زن با 29BMI کیلو­گرم بر متر­مربع و دامنۀ سنی 42-52، به دو گروه تجربی و کنترل (13=n) تقسیم شدند. 24 ساعت قبل و 48 ساعت بعد از تمرینات از تمام آزمودنی­‌ها خون‌­گیری شد و ارزیابی ترکیب بدن و Vo2max به‌­عمل آمد. گروه آزمایش تحت دوازده‌­هفته تمرین استقامتی، شامل هفته‌­ای سه جلسه، با شدتی بین 40 تا 80 HRmax و مدت 15 تا 30 دقیقه به تمرین پرداختند. داده­‌ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس و تی مستقل ارزیابی شدند (0/05α). نتایج نشان‌داد که در گروه تمرین، افزایش معناداری در p=0/006) VO2max ) کاهش معناداری در شاخص‌­های وزن،BMI و BF٪ (p=0/001) مشاهده شد. اما تغییر معناداری در آنزیم­‌های ALT (p=0/493) و AST (p=0/403) مشاهده نشد. نتایج نشان داد تمرینات اثری بر آنزیم­‌های کبدی زنان چاق ندارد. این ممکن است به عدم آمادگی جسمانی و برخورداری هر دو گروه از وزن و شاخص توده بدنی بالا حتی در گروه تمرین بعد از دوازده هفته مربوط باشد. از دلایل افزایش غیرمعنادار ALT گروه تمرین، نیمۀ عمر طولانی این آنزیم است. بنابراین می­توان زمانی بیش از 48 ساعت برای بازیافت در نظر گرفت.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله English

The effect of twelve weeks endurance training on liver enzymes levels in Iranian obese women

نویسندگان English

S Sadeghi
M.R Asad
M.H Ferdowsi
چکیده English

Overweight is one of the most important reasons for increasing the liver enzymes that causes liver and cardiovascular disease. The purpose of this research is to investigation the effects of 12weeks training on liver enzymes. Subjects of this research is 26 woman with BMI≥29 and average age Between 42 to 52, they divided to two main groups: experimental and control group n=13. 24 hours before training and 48 hours after sampling, body composition and oxygen maximum, were done for all of the subjects. Experimental group have done 12 weeks endurance training that contains 3 session between 40 to 80 percent of heart beat and duration of 15 to 30 min. Data was analyzed by using of covariance and T test,(a≤0./05),results showed that in experimental group there is significant increase in oxygen maximum (p=0/006) and significant decrease observed in BMI (p=0/001). But not observed significant change in ALT enzymes (p=0/493) and AST (p=0/403). Results showed that the impacts of 12 weeks endurance training on liver enzymes of those women was not significant because of not preparing of subjects, also high level of BMI in both groups are possible. Therefore, non significant increase of ALT exercise group be investigated, the longer half life of this enzyme is (40+12) hours. So, it seems that we need more than 48hours to recovery the enzyme.

کلیدواژه‌ها English

Endurance Activity
ALT & AST Enzymes
Obese Women
fatty liver
حجتی، زهرا.، رحمانی‌نیا، فرهاد.، رهنما، نادر.، سلطانی، بهرام. (1387). چاقی و اترواسکلروز: نقش لپتین و شیوه‌های درمانی. همایش منطقه‌ای ورزش و سلامت. ص: 126-123.
Kanda, K., Sugama, K., Sakuma, J., Kawakami, Y., Suzuki, K. (2014). Evaluation Of serum leaking enzymes and investigation into new biomakers for exercise induced muscle damage. Saitama Japan. 20:39-54.
ویلمور، جک.اچ.، کاستیل، دیوید.ال. (2008). فیزیولوژی ورزش و فعالت بدنی. ترجمه: ضیاء‌، معینی.، فرهاد، رحمانی‌نیا.، رجبی.، حمید.، آقاعلی‌نژاد، حمید.، معتمدی، پژمان. (1392). تهران، چاپ دهم، انتشارات مبتکران، جلد دوم. ص: 551.
Ruiz, J., Labayen,I.,Francisco, B., Luis, A,o., Rodriguez, M., Breidenassel, C. (2014). Physical activity, sedentary time, and liver enzymes in adolescents. The HELENA study. Paediatric Research. 6:798-802.
جمالی، رایکا. جمالی، ارسیا. (1389). مروری بر بیماری کبد چرب. فصلنامه علمی،پژوهشی فیض. شماره 2، ص 181-169.
Shelley, E., Daniel, A,K., Jacob, G.H., Johnson, N. (2012). Exercise and non-alcoholic fatty liver disease: A systematic review and meta-analysis. Journal of Hepatology. 57:157-66.
داودی، محسن. (1388)، تأثیر هشت هفته تمرین هوازی منتخب بر بیماری کبد چرب. پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد امیدیه.
Aoi,W., Liu Po, H.Y., Uchiyama, K., Akagiri, S., Mizushima, K., Yoshikawa, T. (2011). Regular exercise prevents high-sucrose diet-induced fatty liver via improvement of hepatic lipid metabolism. Biochemical and Biophysical Research Communications. 413: 330–5.
حدادی، فرح. (1391). تأثیر هشت هفته تمرین استقامتی در آنزیم‌های کبد معتادین زن در حال ترک با متادون. پایان نامه کارشناسی ارشد. دانشگاه پیام نور تهران.
Vohra, J., Urrea, J., Burdsall, R., Dimitropoulos, D., Ramcharan, M. (2013). Puttin Research into Practice: A Comprehensive 12 Week ExerciseProtocol for Fibromyalgia. Topics In The Grative Health Care.1: 1005-1.
میردار، شادمهر.، نوبهار، معصومه.، سفیری، حمید.، صادق پور، بهرام. (1387). تاثیر یک جلسه تمرین فزاینده درمانده‌ساز در روز به مدت یک‌هفته بر برخی آنزیم-های کبدی دختران. پژوهش در علوم ورزشی. 18: 156-141.
Devries, M., Samjoo, I., Hamadeh,M., Tarnopolsky, M.(2008). Effect of endurance exercise on hepatic lipid content, enzymes, and adiposity in men and women. department of pediatrics mcmaster university hamilton ontario canada. Obesity (Sliver Spring). 16(10): 2281-8.
میردار، شادمهر.، رئیسی، مائده‌سادات.، نوبهار، معصومه. (1390). تاثیر یک دوره برنامه تمرینی دو اوجی بر برخی شاخص‌های استرس کبدی در دختران فعال. نشریة سوخت و ساز و فعالیت بدنی. 1: 22-11.
Shehab, M., EI-Kader, A., Osama, H., Fadwa, A.,Sherrf. A. (2014). Liver enzymes and psychological well-being response to aerobic exercise training in patients with chronic hepatitis C. Afeican Heakth Sciences. 14(2): 414-19.
نصیری زاهد، مژگان.، خسروی، نیکو. (1389). تأثیر تعاملی یک دوره تمرین استقامتی و یک جلسه تمرین وامانده‌ساز بر میزان فعالیت آنزیم‌های آسپارت آمینوترانسفراز و آلانین آمینوترانسفراز پلاسمایی در موش‌های صحرایی. مجله فیزیولوژی ورزشی. 27: ص 94-81.
Barsalani, R., Riesco, E., Lavoie, J., Dionne, I. (2013). Effect of exercise training and isoflavones on hepatic steatosis in overweight postmenopausal women. Climacteric. 16 :88-95.
ذوالفقاری، حمید.، جعفریان، کورش.، ایرج، بیژن.، عسگری، غلامرضا. (1392). نقش اسیدهای چرب امگا 3 در پیشگیری و درمان بیماری کبد چرب غیرالکلی. مجله دانشکده پزشکی ایران. 276: 255- 243.
Slentz, A., Bateman, A. (2011). Effects of aerobic vs. resistance trainingon visceral and liver fat stores, liver enzymes, and insulin resistance by HOMA in over weight adults from STRRIDE AT/RT. Abs. American Journal Physiology Endocrinology Metabolism. 301(5): 1033-9.
ادیبی، آتوسا.، کلیشادی، رویا.، بیهقی، ابوالفضل.، صالحی، حمیدرضا.، طلایی، محمد. (1388). بررسی فراوانی کبد چرب در کودکان مبتلا به اضافه وزن و چاقی در مقایسه با گروه طبیعی (یک مطالعه مقطعی در اصفهان). مجله علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد. ‌4: 278-270.
هوانلو، فریبرز.، هدایتی، مهدی.، ابراهیمی، مریم،. عابدی نظری، حسین. (1390). تأثیر تمرین استقامتی در دوره‌های مختلف زمانی بر تغییر فعالیت آنزیم‌های آنتی‌اکسیدانی کبد موش صحرایی. پژوهش در پزشکی. 1: 18-14.
یونسیان، علی.، مرادی، حسین.، رضویان‌زاده، نسرین.، زاهدی، الهام. (1393). بررسی فراوانی کبد چرب با استفاده از سونوگرافی در دانش آموزان پسر بدون تاریخچه بیماری‌های کبدی و ارتباط آن با آنزیم های کبدی. شاخص توده بدنی و چربی دور کمر. مجله علوم پزشکی رازی. (132)22‌:86-79.
رواسی، علی‌اصغر.، گائینی، عباسعلی.، حامدی‌نیا، محمدرضا،. حقیقی، امیرحسین‌. (1385). اثر تمرینات استقامتی بر سایتوکین‌های پیش‌التهابی و مقاومت به انسولین در مردان چاق. مجله علمی، پژوهشی حرکت. 28: 49-31.
حسینی کاخک، علی‌رضا.، خالق‌زاده، هما.، نعمتی، محسن. حامدی‌نیا، محمدرضا. (1394). اثر تمرین ترکیبی هوازی- مقاومتی بر نیم‌رخ لیپیدی و آنزیم‌های کبدی بیماران مبتلا به کبد چرب غیر‌الکلی تحت رژیم غذایی. مجله فیزیولوژی ورزش. 27: 84-65‌.
آقاعلی‌نژاد، حمید.، رجبی، حمید.، سیاه‌کوهیان، معرفت. (1391). فیزیولوژی ورزشی کاربردی، چاپ اول، تهران، پژوهش‌گاه تربیت بدنی و علوم ورزشی وزارت علوم تحقیقات و فن‌آوری. ص 57-56.
دانیل، مک لوگلین.، جوناتان، استامفورد.، دیوید، وایت. (2007). فیزیولوژی انسان. ترجمه: عباسعلی، گائینی.، نصیبه، هاشمی.، سحر، رزمجو.، خالد، محمدزاده. (‌-1390). تهران، چاپ اول ، انتشارات دانشگاه پیام نور. ص 562.
فتحی، مهرداد.، خیرآبادی، سمیه.، رمضانی، فریبرز.، حجاری، کیوان. (1395). اثر هشت‌هفته مصرف چای سبز، تمرین هوازی و ترکیب آن‌ها بر آنزیم‌های کبدی و آپولیپیو پروتئین‌های سرمی زنان دارای اضافه وزن غیرفعال. مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد. 2: ص 123-114‌.